LFGBείναι η συντομογραφία του γερμανικού νόμου για τα τρόφιμα και τις καθημερινές ανάγκες και το πλήρες όνομά του είναι Lebensmittel- und Bedarfsgegenständegesetz. Αυτός ο κανονισμός είναι το πιο σημαντικό βασικό νομικό έγγραφο στη διαχείριση της υγιεινής των τροφίμων στη Γερμανία, με στόχο να διασφαλίσει ότι τα υλικά και τα προϊόντα που έρχονται σε επαφή με τα τρόφιμα πληρούν τα πρότυπα ασφαλείας για την προστασία της υγείας των καταναλωτών.
Ο κανονισμός LFGB ρυθμίζει πλήρως τα υλικά που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα, όπως πλαστικά, καουτσούκ, σιλικόνη, μέταλλο, κεραμικά, γυαλί και άλλα υλικά. Αυτά τα υλικά πρέπει να πληρούν μια σειρά από απαιτήσεις ασφαλείας κατά την κατασκευή και τη χρήση, όπως μη τοξικά, άοσμα, ανθεκτικά στη διάβρωση, ανθεκτικά σε υψηλές θερμοκρασίες κ.λπ., ώστε να διασφαλίζεται ότι δεν απελευθερώνουν επιβλαβείς ουσίες όταν έρχονται σε επαφή με τρόφιμα, διασφαλίζοντας την ασφάλεια και την υγιεινή των τροφίμων.
Ο κανονισμός LFGB ορίζει επίσης τις μεθόδους δοκιμών και τα κατάλληλα όρια για υλικά που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα. Οι κατασκευαστές πρέπει να ελέγχουν τα υλικά σύμφωνα με τις προβλεπόμενες μεθόδους δοκιμής και να διασφαλίζουν ότι τα αποτελέσματα των δοκιμών πληρούν τα απαιτούμενα από τους κανονισμούς όρια. Αυτές οι μέθοδοι δοκιμών περιλαμβάνουν συνήθως δοκιμές μετανάστευσης, αισθητηριακές δοκιμές, χημικές αναλύσεις κ.λπ. για τη διασφάλιση της ασφάλειας των υλικών υπό συγκεκριμένες συνθήκες χρήσης.
Για υλικά που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα που εξάγονται στη Γερμανία, οι κατασκευαστές πρέπει να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις των κανονισμών LFGB και να περάσουν τις αντίστοιχες διαδικασίες πιστοποίησης. Αυτό συνήθως περιλαμβάνει την υποβολή δειγμάτων προϊόντων για δοκιμή και τη λήψη πιστοποιητικού συμμόρφωσης που έχει εκδοθεί από επίσημη γερμανική υπηρεσία ή διαπιστευμένο εργαστήριο τρίτου μέρους. Μόνο πιστοποιημένα προϊόντα μπορούν να πωληθούν και να χρησιμοποιηθούν στη γερμανική αγορά.
Εν ολίγοις, ο κανονισμός LFGB είναι μία από τις σημαντικές διασφαλίσεις της Γερμανίας για την ασφάλεια των υλικών που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα. Οι κατασκευαστές πρέπει να συμμορφώνονται αυστηρά με τις απαιτήσεις αυτού του κανονισμού για να διασφαλίσουν ότι τα προϊόντα πληρούν τα πρότυπα ασφαλείας για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των καταναλωτών.
